Ingezonden Ervaringen van Bezoekers.

Hallo

Weet je ik geloofde nergens in , totdat ik vorig jaar Maart te horen kreeg dat ik een zeer gevaarlijke Tumor in mijn nek had.

Mijn Vader was toen 5 maanden overleden,ik heb altijd voor hem gezorgd ook toen hij longkanker kreeg.
Ik wist toen nog niet dat ik het zelf ook had, en dat is heel raar als je daar dan aan terug denkt.
Ik had veel klachten ,maar dacht eerst hij , hij heeft nog maar een paar weken ,
En zette mezelf op de 2e plaats.
Ik zou met 2 dagen de sleutel krijgen van ons nieuwe huis , en dacht hoe moet ik nu behangen mijn handen werkten al een jaar niet meer., kon niet eens meer schrijven.
Mijn Vader boog over me heen toen ik in bed lag keek me aan en was weer weg,
Ik heb s´nacht verschrikkelijk liggen zweten ik was door en door nat.
De volgende avond hetzelfde hij kwam weer,en ik zweette weer zo verschrikkelijk.
Ik kwam s´morgens op en ik kon toch mijn handen bewegen,een wonder zeg.
Ik heb in mijn nieuwe huis de slaapkamer van onze jongste zoon zelf kunnen behangen en toen ik net klaar was belde de Neuroloog ik moest gelijk opgenomen worden.Met spoed, toen hoorde ik dat ik ook Kanker had,
De Tumor in mijn ruggenmerg bovenin mijn nek stond op klappen,en dan stort je wereld in.
Ze stonde versteld dat ik had kunnen behangen, de tumor zat als een stop in mijn nek van wervel naar wervel tussen mijn zenuwstelsel, nog nooit eerder voorgekomen.
Ze moesten met spoed opereren anders zou ik met 2 weken totaal verlamd zijn,een kasplantje. 
Ik lag net in het ziekenhuis en s´morgens kwam de zon op en het bovenlijf van mijn Vader kwam daarin mee, hij riep me,,Hannie kom dan en wenkte met zijn hand..en zei kom op joh.
Ik zei nee , dat wil ik niet.
De dag erop weer hetzelfde en weer zei ik nee tegen hem, nu voor jezelf zorgen jongen.
De derde dag kwam hij weer mee, en hield alleen zijn armen maar over elkaar en riep me niet,
Toen zei hij blijf maar daar en kwam zo met zijn hand van wegwezen en hij was weg.
Toen niets meer hij kwam niet meer.
De dag voor de operatie heeft hij de hele dag bij mijn bed gestaan ,als ik omdraaide liep hij mee.
Ik kon niet slapen ook niet met pillen, hij ging niet weg , en zei niets.
Toen op internet brande een zekere Jannie voor mij een kaarsje ze zei dat alles goed kwam en dat ik naar haar moest kijken.
Het mooie is ik ken totaal geen Jannie,,echt niet, en dacht het zal wel.
Ik werd overgebracht naar Tilburg voor de operatie en had een buurvrouw daar en stelde me voor , zij ook en ze zei ik heet jannie.
Toen dacht ik nou ja, zovele namen en dan net zei die Jannie heet,,toeval ik weet het niet.
Ze was gelovig en zei dat ik vragen moest stellen aan mijn vader n mijn gedachte.
Dat heb ik s´nachts gedaan , hij kwam niet maar maakte voor mij een hele zwarte hemel waarin hij allemaal rode roosjes mijn lievelings bloemen naar beneden gooide .
En de vragen die ik hem stelde beantwoorde hij door met een roos het antwoord te schrijven.
BV,,Pa is het kwaadaardig/////hij schreef //Nee
Het was prachtig , ik vond het niet eng.
Hij had gelijk niet kwaadaardig.
Ik denk dat ik veel aan hem dank en dat hij mij geholpen heeft.
En ik weet nu dat er wel iets is tussen hier en daar.
Hierna is hij niet meer geweest , ook niet als ik iets vraag , hij doet niks meer.

Groeten van Hannie en ik hoop ondanks dat ik nog veel pijn heb en een incomplete dwarslaesie aan de operatie heb overgehouden hier nog lang magblijven.
Mijn vraag aan U is  heb je dit eerder gehoord en hoe moet ik dit zien:
-----------------------
Lieve Hannie

Nou zeg dat is niet niks zeg en nee ik heb zoiets nog nooit gehoord of meegemaakt,maar kan het wel iets of wat uitleggen,hoop ik.
Je vader is/was misschien een goede man maar na het overgaan wilde hij jou mee hebben,je zorgde al zolang voor hem maar gelukkig zei je nee en dat heeft hij uiteindelijk geaccepteerd.

Jouw buurvrouw uit het ziekenhuis Jannie zei je te denken aan je vader en vragen te stellen waar je een antwoord op wilde hebben,die ene vraag die ZO brande,is het kwaadaardig.....NEE en het klopte,je vader heeft op die vraag gewacht en eenmaal gesteld heeft hij jou gerustgesteld en hij had gelijk,verder heb je hem niet meer nodig nu daarom komt hij niet,als het echt nodig is en je roept hem zal hij er wel degelijk voor je zijn.

Kijk het leven is geven en nemen,Jij wilde graag leven maar daar moest ook iets voor gegeven worden,helaas kost zoiets meer dan dat je krijgt maar als het de moeite waard is.
Het gaat er nu om dat JIJ met je gezinnetje gelukkig bent en blijft,de rest is bijzaak ook al is het iets heel erg zoals  wat jij hebt maar wees dankbaar als dit is wat je wilde,je leeft nog en je hebt je gezin en met "niet opgeven" kom je heel ver zoals je met eigen leven hebt meegemaakt,met de rest wat je eraan over hebt gehouden leer je ook mee omgaan maar nu ga je eerst maar eens genieten van alles wat je nog wel hebt,ok,ondanks alle pijn en dat je ( nog ) niet kan lopen.

Hopelijk snap je het een beetje.

Liefs occultwoman         

Hallo.

de ervaringen ja dat loopt uit 1 van jaren geleden inderdaad ook gewoon schimmen. De lamellen die klapperden tegen elkaar terwijl er geen raam open stond of zo.Een kopje dat een eigen leven ging leiden er viel ook eens iets van het bed af. En als ik de was in het wasmachien deed voelde ik hem ook achter me langs gaan. Het was een man met een baard. HIer werd ik wel zenuwachtig van en mijn moeder heef er toen dus voor gezord dat hij weg ging. Ik wist dat dus niet op dat momemt dat mijn moeder dat had gedaan ,maar toen mijn moeder er naar vroeg, toen zei ik dat ik er ineens geen last meer van had gehad. Dat kwam dus door haar. Ik wist niet wat ik hoorde.... Hier in huis (een ander huis dus)heb ik ook het idee dat ik regelmatig iemand 'tegen het lijf loopt' Ik heb een idee dat het mijn schoonmoeder is die is bijna 2 jaar geleden overleden. Ze wrijft over mijn arm heen nadat ik van alles had geregeld met de crematie.. Alsof ze me wilde bedanken. Ook kwam ik haar een keer tegen in de keuken en zag haar vrij duidelijk staan. Het ligt in de slaapkamer van mijn dochtertje gaat regelmatig uit. (ik ben gescheiden) en bij bepaalde woorden als ik voorlees in een boek gaat het licht dus uit. dan vraagt mijn dochter: (die roept het in de lucht en is ook zeker een gevoelsmens en zei zelfs een keer tegen mij dat ze het tegen oma had) doe het licht even aan en dan ineens gaat het licht weer aan....Ik lees nu dat boek van char en het is net alsof je dan net weer even iets meer voelt. Ja er zijn meer dingen dan de meeste mensen denken.... En vooral als je er voor open staat. Ik vind ook niks en niemand gek. Zelfs mijn ex man die gelooft er nu wel in omdat het meestal bij hem gebeurd en ja het is en blijft een vreemd verhaal.

Groetjes Esmeralda

--------------------------------------------------------

Hoi Esmeralda
Brand een kaarsje en vraag op een normale manier weg te gan,jij wilt dat ze weggaan zeg hun dat en vertel ze ook waarom je dat wilt,je bent bang,zeg dat tegen ze.
Ook ka je 4 dagen achter elkaar wierook branden,oneven stokjes aanmaken,dus 3,5,7,9 enz stokjes.
OF je kan je huis zuiveren door zout langs alle randen in de kamers te strooien en in elke kamer een wierook laten branden,daarna overal heeeel goed stofzuigen+ramen allemaal even open zodat het het even kan doorluchten en zout helemaal weg is door het stofzuigen.

Liefs occultwoman

Hoi ik ben chantal.

ik heb ook een evaring gehad met geesten.
me vriendin die kan geesten zien en zij sliep bij mij.
Zij vertelt mij dat en ik schrok me de pleures.
toen die avond ik durfde niks meer ik was gewoon heel bang dat ze iets bij me deden.toen zei ze van : chantal er is hier iets een geest.
toen kwam ik er achter dat me overleden opa en oma er waren om mij te steunen en zeggen dat ik niet bang hoefte te zijn.
ik heb ook een foto van me oma of opa kunnen maken.
daar ben ik heel blij mee

groetjes chantal

--------------------------
Hoi chantal.

Wat goed hey,mooi dat je zo'n ervaring mee mag maken toch vind je niet.
En dat je opa en oma je steunen is alleen maar een goed teken,de meeste geesten
zijn bekende of familie die het helemaal niet slecht bedoelen maar wij zijn die dingen niet gewend zodoende de reakties van heel veel mensen,zij zelf (de geesten) beseffen vaak zelf niet eens dat ze overgegaan zijn maar mocht dat het geval zijn dan merk je dat meestal wel vanzelf,aan het gedrag van de geesten.
Dus chantal je hoeft niet bang te zijn en ben je dat toch en wil je niet dat er geesten bij je zijn dan steek je een kaarsje aan en vraag je vriendelijk of ze weg willen gaan en waarom je dat wilt,dan komt alles wel goed.

Veel liefs occultwoman


beste mensen, dit is al heel lang geleden gebeurd, maar ik kan het maar niet vergeten.

Een jaar of 26 terug kwam ik van sporten en reed in de auto naar huis. Het regende belachelijk hard, en mijn vriendin, die naast mij zat, zei nog dat ik wel rustig moest rijden. De regen ging zo hard, dat ik mij echt moest concentreren op de weg ( snelweg). Na een tijdje schrok ik , want ik zag zo'n 100 meter verderop een jonge motorrijder midden op de weg staan, zwaaiend met zijn handen. Zijn motor lag achter hem op de weg. Ik zei tegen mijn vriendin; moet je nou kijken, er is iemand van zijn motor gevallen!' En ik stond vol in de remmen. Mijn vriendin begon te turen, en zei' Ach mens wat klets je nou, er is niks te zien mafkees, waarom sta je zo op je remmen ! Maar ik zag hem nog steeds staan en zei'zie je dan niet dat die man hulp nodig heeft?' Mijn vriendin vond mij gekker en gekker. Toen we bij de plaats kwamen waar ik die motorrijder zag staan, was alles weg. De motorrijder, de motor. Ineens kreeg ik een helse buikpijn, en voelde mij echt niet goed. Maar ben doorgereden naar huis. Afijn, toen ik thuiskwam, zei mijn vader,'voel jij je wel goed, kindje, je ziet lijkwit! Maar ik durfde hem niets te vertellen, uit angst uitgelachen te worden. Komt mijn zus thuis, en wat zegt die; Heb je het gehoord van die motorrijder die daar en daar ter plekke vanavond rond tienen is overleden? Hij was weggegleden met zijn motor!'Nou, ik begon helemaal te shaken en zei; dat kan helemaal niet, want ik heb hem tegen half elf nog gezien!; Toen heb ik haar dit verhaal verteld, en zei zag dat ik niets verzon. Nou, dit is mijn verhaal, en zal het mijn leven nooit vergeten!

m. vr. gr. a. jurriaans

--------------------------
Beste Mevr jurriaans.

Tjee zeg wat een ervaring is dat geweest voor u,en het dan ook nog alleen moeten verwerken tot uw zuster komt en u het kwijt kan.gelukkig.
Nee ik geloof graag dat u dit nooit meer kunt vergeten,vreselijk........

Sterkte ermee......

Liefs occultwoman.


Hoi allemaal!

ten eerste wil ik zeggen dat ik het top vind dat er iets van een community is waar dit soort dingen vrij besproken worden zonder dat je maf aangekeken word!!!!

Nou wil ik wel even mijn verhaal hier kwijt!!!
Ik heb altijd geloofd dat er iets na dit leven is.
Maar dat heeft mij er niet van weerhouden om 2 zelfmoordpogineng te proberen, die gelukkig niet zijn gelukt. Nou is er dus bij mij ook 6 a 7 jr geleden in 2 jr tijd 14 vrienden kennissen familie neven overleden met verschillende situaties...ziekte zelfmoord,ongeluk....
Dit heeft mij toen heel erg in de war gebracht!!!Heb daar hulp voor gehad...
Maar het meest rare van alles is dat ik nooit er voor de rest bij heb stil gestaan, of ze bij me zijn of blijven...
Misschien heeft dit er allemaal niets mee te maken met wat ik jullie ga vertellen.
Nu 4 jaar geleden was mn leventje weer op orde. En was in alles geinterresserd maar niet intensief met de geesteswereld bezig.
Totdat ik een gezamelijke aparte ervaring heb gehad, war ik geen antwoord of richtlijn voor begrip heb achter kunnen vinden..
We waren met een man of 3 op een klein schoolplein op een grasperk naar de sterren aan het kijken...eerst ging iemand rechtopzitten en sloeg een hele zware diepe zucht met een klank van onbegrip, deze persoojn zei niks en ging weer liggen!
Ik voelde een bedreigende kilte, je kent het wel als je nekharen overeind gaan staan...en zag uit mn ooghoek een zwarte schim over het plein gaan, het leek op lopen, maar er was geen beweging te zien van voeten of lichaam...Ik zei zacht: moet je dit zien..De eerste persoon die het zag zei: zie je nou wel!!!
er bewoog een zwarte schim over dat schoolplein, net alsof het aan het zoeken was!! de andere twee ( we waren met zn 3-en) zagen het ook.Er was geen omliggende lantarenpalen, dus lichtflikkereing heeft het nooit kunnen zijn!
Het bewoog abnormaal en was ook weer af en toe weg, en dan kwam het weer!!!
Het was een mannelichaam, maar dat kon je er niet aan afzien.
Het was zo duidelijk te zien wat het was, maar ik had en heb er nog steeds geen woorden voor wat het was. een man,een vrouw,leek ook wel op een man met een capuchon op z'n hoofd. We volgden deze gedaante zo een minuut of 2 a 3!!!
Het was er overduidelijk, maar toch was het er ook niet...
OP het laatst riep er een van ons: het koimt op ons af.Dit was ook zo, de schim kwam niet op ons af maar alleen op mij!!! Het ging zo snel dat het leek alsof het doormij heenging..Wat ik nu zeg heb ik me niet meer kunnen herinneren wat er met mij gebeurde ik kan me alleen het gevoel nog herinneren...De schim ging door mij heen, en ik krijsde het uit. dit krijsen heeft zo een vijf minuten geduurd..Ik had geen tijdsbesef meer, helemaal niets. Het enigste wat ik me van die doorgang herinner is dat in een helse pijn voelde net alsof ik aan het verbranden was..Tegelijk voelde ik heel erge haat en kwaadheid, maar ook angst pijn liefde bedreiging steun maar ook een hele diep gewortelde verlies!!! Het laatste wat ik voelde en dat was tijdens het krijsen, was zo een heel erg diep verdriet dat het krijsen overging in paniekhuilen...dit heeft naar zeggen zo een 30 mingeduurd...de schim was toen al weg of door mij heengegaan ik was niet te kalmeren..Aangezien er overlast was door het krijsen is er politie bij geweest...Deze agenten hebben mij tijdens de paniekhuilen niet rustig kunnen krijgen, en hebben uiteindelijk uit angst dat ik mn tong zou afbijten( want ik sloeg wild om me heen als iemand met een spieraandoening) een portomonnee in mn mond gedouwd....Er is ambulance bij geweest en die hebben uiteindelijk mij onderweg naar het ziekenhuis kalm gekregen met weet ik veel wat voor medicijnen ze me hebben platgespoten..We hebben dit verhaal nooit verteld aan de politie of wie dan ook, want men zou het niet geloven!!! de uitleg aan politie is geweest dat ik paniekaanvallen had, die ik in mn hele leven nooit heb gehad, maar je moet wat uitleg geven.Sindsdien is mn leven niet meer hetzelfde geweest, er zijn een heleboel dingen fout gegaan na dit gebeuren, maar ook een heleboel goede dingen zoals de geboorte van mn dochter!!!!Ik kan niet verder met deze onwetendheid, ik zit mezelf gek te piekeren wat het kan geweest zijn...Ik ben nog een keer terug gegaan, om de schim te confronteren, maar was er niet meer, voelde wel weer alle gevoelens die ik toen had!!!Wie kan mij uitleggen wat dit is geweest of wat dit allemaal inhoud...Want het heeft me in de ban...Wel op de juiste manier van interresse hoor, want ik word echt niet zo snel helemaal gek...Maar dit???Heeft iemadn dit ooit eerder gehad, of weet iemadn wat dit misschien kan inhouden, want ik heb de antwoorden niet!!!alvast bedankt voor de hulp!!!!

groetjes liefs michel

-------------------------

Dank je wel voor het complimentje michel.
De rest is prv beantwoord.

Liefs occultwoman


Heey allemaal!

Ik ben Melanie en ben 13 jaar.

Toen ik klein was zag ik eerst altijd al overal een slang en daarna overal een wolf en ik was er niet bang van het waren zelfs mijn vriendjes mijn moeder is teon naar een medium geweest en die vertelde dat het voor de overgang stond van baby naar peuter en van peuter naar kleuter ofzow (andere gevoelens, leren lezen, schrijven enz.) toen wist mijn moeder dat ik paranormaal begaafd was. Toen op mijn zesde ongeveer ging die wolf in mijn dromen achter mijn vriendinnen aan en daar was ik toen erg verdrietig over ik ben naar mijn moeder gegaan en die heeft gezegd dat ik hem weg moest sturen als ik dat niet leuk vond en dat heb ik ook gedaan. Toen hadden wij bij het jop (een soort club waar ik op zit) een paranormale avond met een medium een dromenverteller een horoscooptekenares en iemand die alles wist over reiki, toen mijn groepje bij de medium aankwam kijk die man direct naast mij er stonds niemand, maar hij staarde een tijdje met een vragende blik naar de grond. Toen mochten we vragen stellen en ik vertelde over vroeger en vroeg of ik nog eens dingen zou zien en hij zei:''Ow hij hoort dus echt bij jou ik dacht dat hij verdwaald was'' dus ik keek opzij maar zag niks.
Een paar maanden geleden was ik boven op mijn kamer en stond voor de spiegel opeens stond er een blauwe schim achter mij en diegene probeerde mijn schouder te pakken, ik was daar best wel van geschrokken maar het voelde op dat moment wel goed, want blauw was de kleur van verdriet en op dat moment zaten mijn ouders midden in de scheiding en ik had toen ook veel verdriet en die schim wou mij dus troosten.
Sinds donderdag heb ik de armband van mijn overleden overgrootmoeder weer om en sinsdien gaan planten in de kamer opeens bewegen, ik werd er niet bang van het voelde eigenlijk weer hartstikke goed, net alsof ze wil zeggen dat ze achter ons staat en bij ons is en alleen als ik kijk bewegen ze en als mijn broertje of moeder kijkt stopt het weer.
Verder ben ik naar een paranormale beurs geweest en ben weer bij zo'n medium geweest en hij zei dat ik over 1,5 tot 2 jaar hartstikke paranormaal begaafd was en ook van alles ging zien.
Op school vinden mensen het niet raar maar juist cool dus ik word niet als raar beschouwd.

-XxXxX-jes

Melanie

-----------------

Hoi Melanie.

Nou kijk dit is weer eens iets anders,wat fijn voor je dat je de dingen zo ervaart en ervaren hebt.hopenlijk blijft dit zo meis.

Liefs occultwoman.



 


 


dit is mijn ervaring

Ik was een meisje van 8 a 9 jaar.
Me moeder moest een avond werken ,maar had geen oppas voor mij dus moest ik voor 1 keer alleen thuis zijn.
Ik vond het wel fijn om even alleen te zijn,kon me eigen dingetjes doen enzo,me moeder heeft van een goede vriend een oude gokast gekregen,die wij als spaarpot gebruikte.
Ik moest die avond naar de wc ,toen ik daar zat begon ineens die gokast te spelen ,al die toeters en bellen gingen af van die kast waar ik best van schrok ,ik ben gaan kijken wat het was ,maar ik zag niets,toen ik wegliep van de kast begon hij weer te spelen en weer al die toeters en bellen gingen af alleen nu iets erger of je bonuspunten kon winnen.
Ik ben zo geschrokken liep naar de deur om weg te gaan ,toen ik de deur open trok stond me moeder voor de deur en zei jemmig chris wat heb jij nou ,je bent lijk wit heb je een spook gezien ofzo.
Ik vertelde me moeder wat er was gebeurt ,maar keek er niet raar van op,waarop zei antwoorde er gebeuren wel meer dingen hier ,zij heeft dan wel vaak muziek en dansende mensen gehoort,en ook dat er voetstappen op de trap liepen..maar heeft nooit last gehad van deze zielen.

groetjes christina.

-------------------------
Hoi christina

Ik heb zolang zitten denken wat voor reaktie ik geven zal maar ik kan niks bedenken ,ik heb geen antwoord hierop omdat ik het zelf ook een vreemd iets vind.ik hoop dat je er ooit achter zal komen waarom die geesten er bij jullie zitten of zaten,lijkt me intressant om het ooit van je te horen :-)

groetjes occultwoman,cu.

Hallo!,


Mijn ervaringen zijn eigelijk altijd savonds laat als ik alleen ben.
Ik intereseer me al heel lang voor het spirituele, en vind het leuk om te leren.
Een jaar ofzo gelezen heb ik me verdiept in gidsen. En al weet ik dat ook zij in een andere wereld hun taak hebben dacht ik toch het eens te proberen.
Ik had gedaan wat in het boek (mind body&spirit stond) Je moest in gedachte naar een plekje gaan,mediteren dus. ik ben toen in slaap gevallen haha dus nee er is is niets gebeurt.tot een nacht later. Ik werd midden in de nacht wakker en er hing een blauw wolkje boven me bed.
En dat was niet van in het licht kijken. Maar goed, zo bang als dat ik was heb ik me maar verstopt onder de dekens haha.
De nacht erop speelde zich hetzelfde af rond dezelfde tijd. Ik probeerde niet bang te zijn maar uiteindelijk kroop ik toch weer onder de deken. =S
Een tijdje later toen ik savonds alleen was met mijn gedachte ( ik dacht na over mijn gids nog steeds benieuwd naar wie hij zij zou zijn) maar dat ik de vorige keer bang was geworden. Of dat het misschien niet op een andere manier kon.
En ineens zag ik een foto voor me van een man
In een flits van een seconde. Ik moest er om lachen en dacht hmm okay dan.
Zou het me gids echt zijn?
Je zou misschien denken misschien heb je je het verbeeld omdat je het zo graag wilt.Maar voor mij hoefde het niet perse, al was ik natuurlijk wel nieuwschierig.
Ook heb ik een keer een manelijke stem gehoort die mijn naam zij.
Ik had verdriet om mijn moeder die een beetje depressief was en ik voelde me schuldig want ik ging de volgende ochtend op vakantie. Toen ik me een beetje gekalmeerd had hoorde ik een manelijke stem die alleen mijn naam zij. Ik had gevraagd aan mijn opa om op mijn moeder te passen. ;)
Of het mijn opa was weet ik niet ik heb hem nooit gekend.Ik voelde me toen wel gerustgesteld.
En enkele weken gelede gebeurden er iets leuks. Mijn moeder draagd siraden die van veel betekenis voor haar hebben. Op een avond vie er een. En eerlijk waren het hele huis uitgekamd en niets kunne vinden. Ik zij nog tege me moeder dat ze rustig moet blijven dan komt ie wel terecht.
Mijn tweeling zus en mijn moeder zijn net de kamer uit gelopen en ineens zie ik daar de ring op de grond liggen terwijl ik zeker wist dat ie daar niet lag.
Want dan hadden we echt niet hoeven zoeken, je kon hem namelijk moelijk niet zien liggen!
En de dag erna legt mijn zus haar siraden op een tafeltje draait zich om om iets te pakken wil dan haar siraden weer pakken die ineens verdwenen zijn!

ANONIEM
--------------------
Is per email beantwoord.
Liefs occultwoman



Hallo daar, eindelijk heb ik een site gevonden waar ik mijn verhaal kwijt
kan!!!!

Ik ben een meisje van 18 jaar uit Rotterdam.
Sinds mijn 3de jaar maak ik 'vreemde' dingen mee, het begon toen mijn oma
in het ziekenhuis lag, ze lag op sterven.
Ik was 3 jaar en woonde met mijn moeder en haar vriend. Het was midden in
de nacht toen ik opeens wakkker werd van de stem van mijn oma, ze kwam me
vertellen dat ze weg ging, dat ze klaar was in deze wereld en dat zij zich
klaar ging maken voor een andere wereld. Ze gaf me een kus en verdween in
het niets, ik snapte er niets van. Had ik nou gedroomd of niet? Nog geen
tien minuten later ging de telefoon en mijn moeder kwam even later mijn
kamer binnen en vertelde mij dat me oma was overleden. Nu snapte ik er
helemaal niets meer van, me oma was tog net nog in mijn kamer????
Tijdens de begrafenis zag ik me oma overal waar ik stond, dat vond ik zo
vreemd want ze lag in de kist!
Ze is nog weken snachts in mijn kamer gekomen om me in slaap te zingen, het
is al zo lang geleden maar ik zal het nooit vergeten, en vooral niet wat ze
zei toen ik haar voor het allerlaatst had 'gezien'. Ze zei tege mij: meisje
je hoeft nooit bang te zijn, ookal zal je me niet meer zien, ik ben er wel!
Sinds die tijd maak ik alleen maar rare dingen mee, spullen die in huis
verdwenen die we weken soms maanden later op de raarste plaatsen
trugvonden, deuren die open en dichtsloegen terwijl die echt goed dicht
zaten. En mijn moeder en ik zagen zwarte schimmen in huis.
Er is ook een tijd geweest dat het gewoon eng werd en soms gevaarlijk, er
werd dan keihard op de deur of de muur gebonkt, en mijn moeder heeft een
keer een vaas op der hoofd gekregen die boven op de kast stond, me moeder
moest iets uit die kast hebben ze wilde de deur open maken maar voordat ze
de deur aanraakte viel die vaas al naar beneden.
We zijn toen verhuist, maar veel hielp dat niet, we hadden nog steeds de
zelfde problemen.
Het ging toen ook mis met mij, ik hoorde stemmen in mijn hoofd die mij
opdrachten gaven zoals brutaal zijn, mijzelf beschadigen met glas of
scheermesjes het leek wel of ik een heel ander iemand was.
Ik zag altijd zwarte schimmen om me heen en had het gevoel de hele tijd
waar ik ook was bekeken te worden.
Op de een of andere manier is dat over gegaan.
Ik woon nu 4 half jaar bij me oma in huis, en dat huis is heel eng, het
heeft 3 verdiepingen.
Ik kreeg de kamer op de 1ste verdieping en ik hoorde daar altijd stemmen en
voetstappen op de trap.
Ik heb me er niets van aangetrokken en negeerde alles wat ik om me heen
hoorde en zag, ik laat mezelf geloven dat dat heeft geholpen want ik heb
geen last meer van 'vreemde dingen'!!
Ik hoor soms nog wel dingen en zie wel eens schimmen, maar ik ben er nu wel
aan gewend. Ik heb nu de hele 3de verdieping gekregen van mijn oma. Ik heb
geaccepteerd dat ik meer zie en hoor dan anderen, en heb in de tijd mijn
intuitie heel sterk ontwikkelt, ik voel snel emoties aan van anderen en
weet vaak wat ze denken, heel soms weet ik ook dingen van tevoren voordat
ze gebeuren wat ik soms nog steeds een beetje eng vind, maar ja zo is het
nu eenmaal.
Toevallig ben ik er laatst achter gekomen dat mijn moeder in haar
tienerjaren vaak glaasje draaide, dat verklaart dus de overlast die we
hadden in die huizen.
Mensen, speel dus NOOIT glaasje draaien!!!!!
Ik kan nog wel uren door blijven praten over mijn leven maar ik denk dat
deze mail al lang genoeg is haha, ik wil als laatste nog zeggen tege alle
mensen dat ze met hun ervaringen naar voren moeten komen hou het niet stil,
want het bestaat!!

heel veel groetjes van Taye uit rotterdam

----------------------

Hallo Taye

Goed hoor hoe je dat hebt klaargespeeld dat qua met die schimmen en ja als jou moeder ooit glaasje gedraaid heeft kan het heel zeker 1 of meerdere geesten zijn blijven hangen,en die willen ook weer terug , ,of niet?? heb je al eens geprobeerd contact met de schimmen te krijgen? vraag wat ze van je willen en waarom ze bij jou zijn,je oma zei je niet bang te zijn want ze is altyd bij je ook al zie je haar niet,ik denk niet dat ze iets tegen die schimmen kan doen,of misschien wel?vraag haar om haar hulp zodat ze die schimmen weg haalt OOK al ben je er nu aan gewend...Als het haar lukt heb je in ieder geval rust in je leven en ben je verlost van die irritante schimmen...

Succes en ik hoop dat het je zal helpen...

Liefs occultwoman...

Hallo

Ik zag deze site, en las dat je ook je paranormale ervaringen kon vertellen.
Ik ben geboren in Indonesië maar woon hier al vanaf toen ik drie en halve maand oud ben.
Ik ben dus geadopteerd door nederlandse ouders en ben nu 25 jaar.
Ik hoorde dus ook dat Indische mensen vaak ook wel spiritueel aangelegd zijn.
Maar ik ga nu over mijn ervaringen vertellen. Ik weet er zelf niet zo heel veel van wat ik vroeger al heb gezien of gehoord aangevoeld heb maar ik heb wel een paar dingen al aan mijn moeder verteld.
Ik was een jaar of 15 /16 jaar toen ik mijn sleutels was verloren.
Ik droomde s nachts dat ik ze bij het politiebureau kon ophalen, ik zag heel duidelijk in mijn droom dat ze daar lagen. En de man achter de balie stelde een paar vragen.
De volgende dag naar schooltijd ben ik gelijk naar het politiebureau gegaan en inderdaad lagen mijn sleutels daar en dezelfde agent van mijn droom hielp mij en stelde dezelfde vragen. Ik had dit gesprek die nacht ervoren al gedaan met die man. Dat vond ik wel heel raar.
Ik werkte nog als bijbaantje bij een bedrijf waar ik s avonds de kantoren schoonmaakte. Het was een grote fabriek terrein.Ik droomde 3 nachten lang dat er brand in 1 van de gebouwencomplex was geweest.Maar elke keer als ik op mijn werk kwam was er geen brand geweest. De 4 de dag kwam ik en was het eigelijk al weer vergeten zag ik het gebouwencomplex waar ik over droomde en die was helemaal zwart. Inderdaad er was dus brand geweest. Ik heb er 5 minuten heel verbaasd naar staan kijken.
Ik werk nu in de gehandicapten zorg. In februari dit jaar is 1 van mijn bewoners overleden. Ik was bij hem samen met de leidinggevende van mijn groep. We hebben met nog een collega samen afgelegd en mooi aangekleed. De volgende dag moest ik weer werken en stonden bij zijn kamer de deur was dicht. Ik voelde dat er iets langs mij heen ging mijn collega zei gelijk "dat is de airco" nou het was midden in de winter en we hadden geen airco aan wel de kachels. Toen we hem begraven gingen scheen de zon. Hij was namelijk gek op buiten zitten in de zon. Elke keer als ik bij zijn graf kom schijnt de zon heel hoog boven mij en als ik van het kerkhof afloop dan blijft de zon op het kerkhof.
Ik doe de slaapkamerdeur dicht als ik ga slapen in het slot. Anders staan mijn katten midden in de nacht op het bed te miauwen. Ik werd ongeveer 2 maand geleden midden in de nacht wakker. Ik zag dat de deur openstond terwijl ik m die avond ervoor in het slot heb gedaan. Wie het gedaan heeft weet ik niet maar mijn katten niet die zaten beneden achter de kamerdeur met de deurkruk omhoog dus die hebben het niet gedaan.
Ik was ook een paar maand geleden aan het lezen op bed ik kon niet slapen. Ik voel uit het niks in een keer een hand op mijn arm en is ook weer weg. De ramen waren dicht en deur ook terwijl ik wakker was en verder ook niks zag.
Zo dit waren mijn ervaringen die ik graag wou vertellen. Ik ben blij dat ik ze op deze site kan vertellen.


groetjes van Riati

-----------------------

Hoi Riati

Duidelijk dat je paranormale gaves hebt alleen denk ik dat je er niet echt van bewust bent,nou hoeft dat ook niet hoor als je dat niet wilt maar mocht je de intressen krijgen om je ervaringen verder te gaan onderzoeken,zal ik je dat ook ten zeerste aanraden,het is echt iets moois als je paranormale gaves hebt.
In ieder geval bedank ik je voor je ervaring die je ons wilde vertellen en zoals je ziet heeft hij ook een plaatsje hier gekregen.
Veel succes met alle ervaringen die nog komen gaan en als je wilt,hou ons dan op de hoogte ;-).

Liefs occultwoman

 

Mijn ervaring van de afgelopen 2 weken.

Maandag 9 januari belde mijn vader opdat het heel slecht ging met omi (omi was bijna 92 jaar), ze woont ruim 2 uur rijden van Rotterdam.
Ik zei tegen mijn vader, ik kom gelijk, hij zei je kan beter morgen komen want het is nu al laat.
Ik s'morgens in de auto met mijn 15 jarige dochter naar omi gereden.
We kwamen er aan en ineens was omi heel vrolijk en blij en ze praatte tegen ons.
Terwijl ze al maanden niet met mensen praat en het eigenlijk ook niet kon. De dokter kwam en stond met grote ogen te kijken, hoe omi was. Niemand snapte er iets van.
Ik was gelukkig en heb die dag ongeveer 4 uur met haar gepraat, gelachen en het rare was, ze was al jaren dement herkende niemand, maar die dinsdag 10 januari herkende ze mijn dochter en niet 1 keer maar meerdere malen zei ze haar naam en praten met ons.
Ze herkende ons. Mijn dochter stond aan het voeteneind van omi haar bed. Omi en mijn dochter zaten een half uur naar elkaar te kijken en lachten, mijn vader en oom begrepen er niks van ook de dokter niet.
En het was heel prachtig om te zien, we konden er op dat moment niet tussen komen. Ik zat naast omi en ze heeft mijn hand vast gehouden, ik mocht hem niet loslaten want ze kneep me gewoon als ik mijn hand weg wilde halen. aan het einde van die middag zag ik dat ze moe was. Ik heb tegen haar gezegd: Omi ga maar lekker slapen, ze zei ja ik ga lekker lang slapen. Heb haar welterusten gewenst en ik zoende haar. Nog nooit heb ik zoveel zoenen terug gekregen wel 20 ze wilde niet stoppen en telkens ging haar mond naar mij' toe. Ik heb haar zoveel kusjes gegeven en zei ik hou van je, ga maar lekker slapen.Wedderom zei ze ja lekker lang slapen.
Die avond is ze gaan slapen en heeft werkelijk tot maandagochtend geslapen dus 6 dagen zonder haar ogen op te doen.
Ik heb mij die dagen heerlijk gevoeld, tot zondagnacht 16 januari, ik woelde in bed en voelde omi ik wist dat ze zou gaan ik voelde haar.
S'morgens belde mijn vader op ik zei het tegen mij dat omi in haar slaap was overleden. Ik zie ja ik wist het al. Ik was blij voor haar want ze had een half jaar op bed gelegen en had veel pijn van doorliggen. Maar was tegelijk boos en verdrietig omdat ik haar miste.
Ze is precies 1 week voor haar verjaardag gestorven. 23 januari zou ze 92 jaar zijn geworden.
Vanaf die maandag heb ik tot aan de dag van crematie (vrijdag) totaal maar 10 uur geslapen,ik voelde omi de hele dag net alsof ze achter mij stond en naast mij.
Die vrijdag ben ik naar Enschede gereden om naar haar crematie te gaan.
Heb toen zulke mooie dingen gezien toen ze lag opgebaard. Ze zag er zo mooi en tevreden uit. Ze was mooier dan die dinsdag toen ik bij haar was.
Mijn neef en ik zijn haar oudste kleinkinderen, we stonden bij omi en mijn neef aaide haar over haar haar en wangen.
We praten tot haar en bedankte haar voor alles, ik zei dat ik van haar hield en dat ze zo mooi was, en dat ik blij was voor haar dat ze rust had, dat ze bij haar moeder nu was en bij opa.
In eens kwam er een traan uit haar oog, heel dun maar werkelijk. Ik riep mijn nicht en mijn broertje omdat ik het niet geloofde. Ze kwamen kijken en zagen het ook. Ik wist dat omi blij was dat iedereen bij elkaar was. Ik bleef staan en zag het langzaam opdrogen, dit duurde zo'n 5 minuten. Ook hebben we toen bij de kist een ader in omi haar hand zien bewegen.
Toen ben ik gaan zitten ik voelde me zo gelukkig, we hebben met zijn allen de deksel op de kist gelegd en de houten schroeven er in gedraait.
Later liepen we naar de wachtruimte en mijn dochter huilde in mijn vaders zijn schoot, ze storte bijna in. Ineens stopte ze met huilen en lachte, mijn vader merkte het. Mijn dochter zei tegen mij en mijn vader, ik moet sterk zijn van omi en dat ze omi haar hand voelde. We merkte het ook. En vanaf dat moment hebben we geen traan meer gelaten, het was goed zo.
Toen onderweg naar rotterdam reden hoorde we een liedje in de auto ging over een ster daarboven in de hemel en het gekke was mijn 2 kleine zoontjes hadden de gehele week al gezegd omi is een ster.
Toen ik thuis kwam heb ik lekker geslapen en dat doe ik nu nog, wel heb ik eergisteren thee gedronken uit omi haar thee pot, waste het en deed het in de vaatwasser. Hij was mooi schoon, wilde hem in de kast zetten en pakte het dekseltje van de theepot uit de vaatwasser, wilde het op de theepot doen en zag ineens een laagje thee op de bodem liggen. Ik zei het tegen mijn vader en hij vroeg hoe laat dat was. Ik zie 15.00 of half 4, hij zie dan dronk omi altijd haar thee.
Gisteren waren we beneden met zijn allen en ineens hoorde we boven kabaal, ging kijken en er waren dozen gevallen die er al lang tegen de muur aan stonden en er maanden niemand bij was geweest.
Ik belde mijn vader en vertelde dit hem, hij vertelde dat net 15 minuten geleden ook dozen waren gevallen in de schuur 3 stuks. Op hetzelfde moment als bij bij. Ook bij hem was er niemand in de schuur aanwezig geweest, en die dozen stonden er al jaren.
Ik snap er niks van en hoop dat u kunt uitleggen wat dit allemaal betekend.

Liefs een kleinkind van 34 jaar

------------------------------

Is prv beantwoord maar wil nogmaals even zeggen dat ik het een mooie ervaring vind,echt super om zoiets mee te mogen maken.....

Liefs occultwoman

Hey,

Ik vindt het heel interesant al die verhalen op je site
Ik wil mijn verhaal ook vertellen
Ik heb veel meegemaakt, maar daar wil ik het niet over hebben.
Ik vertel u wat ik Eergisteren heb meegemaakt (26-07-2006)
Ik heb altijd enge dromen die ik me goed herrinner
Toen het winter was en mijn ouders weg gingen met de auto
ze kregen een ongeluk en waren op slag dood, die droom krijg ik elkekeer
26-07-2006 was het heel erg warm en kon ik zoals gewoonlijk niet slapen
het was 3 uur snacht en ik ging een film kijjken over geesten,
Toen die film was afgelopen ging ik naar bed, was nog steeds klaarwakkerik zag in 1x een vage persoon voor me staan het was een man, 5 seconde lang
Ik schrok me dood, en schreewde heel hard, en in 1x was die verdwenen,
Mijn moeder kwam er snel aangerend en vroeg wat er was, ik legde het verhaal uit maar mijn moeder zegt: het was maar een droom, ga maar weer verder slapen,ik zei dat het geen droom was en dat ik klaarwakker was.
Sinds die gebeurtenis heb ik die enge dromen niet mer over myn ouders.
Alleen het probleem is nog wel,, dat ik elke keer een aanwezig heid voel
zoals koude windvlagen, voetstappen, en gefluister, ook lijkt het of er steeds iemand op mijn bed zit, ik krijg elke keer rillingen, en dan hoor ik het gefluister weer : het lijkt net of het zegt : wees niet bang het komt allemaal wel goed. sinds dien bin ik niet meer bang.
Mijn broer had ook een keer droom, ik was klaarwakker,, ik nam het toen op,
maar ik hoorde nog allemaal vage stemmen er door heen.
weet u mischien wat ik kan doen? of wat die betekenis heeft?
Vriendelijke groeten S.

---------------------------------------------------

Is prv beantwoord.

Hoi,

Ik weet niet zo goed hoe ik aan mijn verhaal moet/kan beginnen want eigelijk draait mijn hele leven rond spiritualiteit en paranormale gaven. Ik ben nu 16 en het is begonnen nadat ik in een depressie geraakt was in de lagere school. Ik werd toen gepest en had enkele jaren voorheen (op mijn 6) diabetes gekregen. Mijn directrice stuurde me naar een parapsycholoog, op die leeftijd wist ik niet eens wat het woord inhield en kon ik het nauwelijks uitspreken. Jef was zijn naam en hij heeft me goed geholpen om door die depressie te graken, ook heeft hij bij ons thuis alles verbeterd en ons ‘bewust gemaakt’ van een ander soort leven, van de parapsychologische dingen, de paranormale dingen. Ik had absoluut geen vrienden in de lagere school en mijn ouders waren verdiept in die paranormale dingen, ze vertelden mij ook van de boeken die ze lazen enzo en vooral mijn vader was er sirieus mee bezig.

Voor mij begon het vooral toen ik rare dingen rond bomen zag, aura’s, die ik ook bij mensen zag enzo. Heel veel herinner ik me er niet meer van, ik weet alleen nog dat ik toen met mijn moeder op een veldweggetje aan het wandelen was toen ik het eerst zag. Mijn directrice die ook met dergelijke materies bezig was legde me op school haarfijn uit waarmee ik te maken had. Die tijd van mijn leven stond gekenmerkt als de meest spirituele. Even later zag ik savonds op mijn kamer allemaal kleine engeltjes en nog wat later is Michael bij me langsgekomen, die tegen me praatte.

Hij is het grootste deel van mijn jonge leven mijn gids geweest en ik vond het niet erg meer om eenzaam te zijn. Ik was altijd met hem en de engelen bezig en had geen nood meer aan vrienden.
Hij is voor mij een soort van Merlijn geweest, zoals die de gids van koning Arthur was in de sprookjes. Het was een geweldige tijd en hij heeft me ontzettend veel verteld en geleerd.
Elke avond babbelde ik in mijn bed met hem want in de duister kon ik hem het best zien.
Dit alles heb ik mijn moeder verteld, die me geloofde, maar mijn vader vond het een grote comedie.

Na een tijd begon ik er zelf ook zo over te denken maar over een dag fluisterde michael in me dat ik een engel was, zoals mijn moeder en mijn broer, dat ik een engel in vlees en bloed was, iets wat ik voorheen nooit geweten heb. Mijn moeder begon te huilen en geen minuut later kwam mijn vader van de trap met de geweldige ontdekking dat engelen ook in menselijke gedaante kunnen bestaan, dat mensen dus engelen kunnen zijn feitelijk. Toen was ik toch wel vrij zeker dat het geen sprookjes waren die ik mezelf inbeeldde om het lege gat die de lagere school me geslagen had te vullen.

Weer enige tijd later, ik denk in het eerste jaar van de middelbare school, kwam mijn vader in contact met een groep uit kessel-lo, raamwerk genaamd.
Hij ging er hoog in op en leerde er nog een vrouw kennen van uit de buurt. Het ganse ding bleek een sekte te zijn waar hij met open ogen ingetuind was.
Hun doel was om zoveel mogelijk geld vast te krijgen en ze wilden mijn vader verbinden met die vrouw, maar mijn moeder heeft er net op tijd een stokje kunnen voorsteken.

Hierdoor ging vader die frustratie enzo op ons uitwerken, hij was helemaal gehersenspoeld en het is sindsdien niet meer goedgekomen met hem.
Hij terroriseert het gezin en doet alles om ons leven een hel te maken. Het is heel moeilijk geweest thuis, nu gaat het momenteel een beetje beter. Hij blijft nog steeds mijn vader, hoewel ik op sommige momenten hem echt wel verwenste en meer dan eens gepland heb om van huis weg te lopen of mezelf wou vermoorden.
In die tijd heb ik ook een geest gezien en gesproken die hier thuis ronddwaald, hij heeft me verteld wat er zou gebeuren als ik mezelf zou vermoorden en sindsdien zou ik het nooit nog willen doen, ik denk er nimeer aan. Hij heeft me verteld dat wie zich vermoord voor de tijd dat het de bedoeling is dat hij-zij van aarde opstijgt, die gaat naar een soort hel. Je blijft nog op aarde ronddwalen en je kan iedereen zien en tegen iedereen praten, maar ze horen je niet en zien ze niet. Dat moet een absolute hel zijn. Dat schrok me af.
Voor de rest werd ik over het algemeen enkele jaren geleden door de terreur met mijn vader en die sekte afgeschrikt, daardoor begon ik zonder ik het wist al wat met spiritualiteit te maken had te verdringen.
Ik heb al verdrongen wat ooit mijn leven was en heel veel betekenis had. Ik heb mijn gave om aura’s te zien verdrongen, ik heb michael verdrongen en mijn gave om geesten te zien moest er ook aan geloven.
Nu heb ik een jongen leren kennen die ook dergelijke gavens heeft die ik had en ik zie nu in hoe hard ik de mijne weggesmeten heb en hoe ik ze verdrongen heb.
Volgens hem moet ik mezelf beter leren beschermen tegen invloeden van buitenaf en moet ik mijn geloof in michael herstellen.
Dat ben ik nu allemaal aan het doen en gisterenavond lukte het me om terug aura’s te zien, in mindere mate wel.
Ik wil echt graag michael terug kunnen zien en ik wil weten hoe ik dat kan, want ik heb hem echt nodig. Dit jaar ben ik door wat ik de voorbije jaren moeten dragen en zien heb nogal psychisch uit evenwicht geweest en dat moet ik nu ook terug herstellen. Ik heb er geen idee van hoe ik dat alles moet doen en ik voel me compleet alleen en machteloos want niemand kan me echt helpen of niemand spreekt uit ervaring, ik heb alleen die jongen maar die weet er ook lang niet alles van en zijn hulp is zeker een begin, maar het is niet volgdoende.

Hartelijk dank, S.

--------------------------------------------

is prv beantwoord.

Hoi allemaal.

Een ervaring op 12 jarige leeftijd
Het was op een avond ik was 12jaar oud en ging naar bed,nou was
het dat ik nogal snel sliep.
Tot dat ik op een gegeven moment wakker werd er klopte iets niet ,
wel dat ik iets zwaars op mijn benen voelde zitten of meende dat
mijn benen zwaar aan voelde.
Ik deed langzaam mijn ogen open en ik schrok,je moet nagaan dat
het mijn eerste ervaring was en dan ook meteen al goed.
Mijn ogen gingen richting benen kijken en daar zag ik een gedaante
zitten die gedaante was helemaal wit maar had geen ogen of neus,
oren,mond of kin het was toen voor mij heel vreemd.
Toch voelde ik dat hij ergens naar keek,niet naar mij,maar naar
de richting van een stoel waar altijd mijn kleren op lagen.
Nou keek ik ook naar die richting en daar stond ook een gedaante
maar die had wel een gelaathet was een indiaan,ik snapte er toen
niks meer van,nou weet ik beter.
Die indiaan had alle wapens bij zich die indianen maar in huis
hadden zoals een dolk,thomahawk,pijl en boog een schild en wat ze
maar meer hadden in huis.
Het was een krijger en had nog een veer in zijn haren die naar
beneden wees(wat daar de betekenis van is weet ik nog steeds niet)
maar daar zal ik ooit wel achter komen.
Nou keek de indiaan de witte gedaante aan en anders om ook zo,zelf
had ik angst en probeerde langzaam uit bed te kruipen het lukte mij
ik maakte de deur open daar was de gang nou ging ik sluipend de gang op en maakte de deur weer achter mij dicht,zo liep ik dus huilend richting de slaapkamer van mijn ouders toe.
Nou moet ik nog erbij zeggen dat in de gang ook kastdeuren waren
altijd werden ze op slot gedaan dus die avond toen ik ging slapen waren ze ook op slot.
Bij mijn ouders aangekomen,werden ze wakker en vroegen mij wat er wasdus vertelde ik hun mijn ervaring.
Het antwoord kun je wel invullen ze dachten dat ik gedroomd had,nou
daar zat je dan met ervaringen die echt gebeurt waren.
En kreeg te horen dat ik maar weer moest slapen.
Nou liet ik hun weten dat ik niet meer naar bed durfde(een kind van12 dat is te begrijpen)dus gingen ze mee,mijn moeder
zag dat er iets niet klopte de kast deuren stonden wagenwijd open die normaal op slot waren.
Mijn vader werdt gevraagt of hij ze niet op slot had gedaan?
het antwoord van mijn vader was ja hoor ik had ze op slot gedaan.
Bij de slaapkamer aan gekomen was het dat de deur die ik afgesloten had
open stond,er was niks meer te zien van alles wat ik gezien en meegemaakt heb.
Zo kon ik dus weer met een rustig hart verder slapen en had nog een goede nachtrust gehad.

groetjes Wil.
-------------------

Is prv beantwoord...
Liefs occultwoman

 

Hallo,


Het onderwerp zal al wel het een en ander verklaren.
Het begon toen ik een jochie van 3 jaar was.Ik wist nog niets van spoken of monsters af nietwaar,maar toch was ik al bang in mijn huis.Dit huis stond naast een hoek waar zich huizen v.h. zelfde type bevonden,met dit verschil,dat de suite in zijn geheel langs de straat lag,Toch voelde ik,dat het huis iets had wat die andere niet hadden,het had iets onverklaarbaars en het hield me bezig.
Bovendien sliep ik van meet af aan altijd bij mijn moeder in het lit-jumeaux,mijn ouders(van wie ik enigst kind was) sliepen gescheiden,het gekke was,ik had nooit verteld dat ik bang was,dit ontstond allemaal vanzelf.
Wanneer ik vroeg naar bed moesr,sliep ik de komende paar uren natuurlijk nog allleen ,ja,sliep ik maar meteen,dat was echter niethet geval,ik lag dan soms een hele tijd op mijn rug met mijn ogen open in het (bijna)donker totdat ik dingen ontdekte:een der vier plafondhoeken was vaak anders dan de overige dat betrof altijd diezelfde hoek,het was daar vaak onrustig,wriemelig....soms kon ik daar een verticaal flauw lichtstreepje ontwaren,maar EEN keer leek het echt,of ik een prop in die hoek zag zitten.Ter grootte van een nogal verweerd mensenhoofd met een pet op.Het enige wat ik toen deed was de anmdere kant uit kijken en sinds dien heb ik die ervaring nooit weer gehad.
Op een nacht viel er met een luide klap beneden een groot schilderij v.d. wand,mijn vader beefde van schrik en begreep niet hoe dit kon"Ik werk zo vaak met hout(gereedschap)kan ik dan niet eens een schilderij ophangen,ja kom nou!"
Op een ochtend,mijn vader was al naar kantoor,zocht ik in het huis mijn moeder,ik wilde haar wat vragen en wist dat ze niet was uitgegaan,ze liet me daar trouwens nooit alleen.Vooreerst kon ik haar nergens vinden,totdat ik in de keuken kwam,eerst niets zag,maar geritsel en zuchten hoorde.Weldra zag ik een der deurtjes onder het aanrecht pal onder de gootsteen vingerdik geopend,ikstapte erheen,trok het deurtje open, en....daar zat ze,geheel ineengedoken onder de gootsteenhals.Ze kwam er toen uit,vreselijk trillend en jammeren en zei dat ze haar hoofd had gestoten.Voor een kind natuurlijk een plausibele verklaring,naderhand niet meer.Wat daar wel niet gebeurd zou zijn,we zullen het nooit weten,want er blijkt een kracht te zijn,die communicatie hierover onmogelijk maakt,ahw. een vernauwing in ons bewustzijn tot stand brengt,het is gewoon taboe,je praat daar niet over!
Op gezette tijden,waren er 's avonds op de bovenoverloop en in het trapgat zachte stommelgeluiden te horen,alleen,wanneer we bijelkaar waren beneden in dezelfde kamer.
Toen ik 13 was verhuisden we 200km van onze woonplaats.
Na een jaar wilde ik alweer naar Leeuwarden terugkeren,maar dat zou nog enkele 10tallen jaren duren.Toen ik werkelijk teruggekeerd was,mijn ouders waren inmiddels overleden,bleek,dat ik ook met een steeds toenemend verlangen in mijn oude huis wilde terugkeren.Nu moet ik zeggen,sinds wij dat huis verlieten,is alles,wat maar mogelijk was,in mijn leven mislukt,tot vandaag de dag heb ik vitale ontberingen moeten lijden.
Na mijn terugkeer hoorde ik dat het huis 2 perioden lang had leeggestaan,en datdegenen,die er tussentijds ingetrokken waren,er snel weer waren uitgetrokken.Een makelaar heeft dit ook nog(met wat tegenzin) bevestigd.Helaas kom ik niet voor een hypotheek in aanmerking maar ik weet dat mijn leven in DAT huis moet eindigen,het huis heeft mij willen waarschuwen,mijn ouders te laten afzien van hun plannen,bovendien waren die niet langer toerekeningsvatbaar,die hadden in de loop v.d. tijd steeds vaker ruzie.Vlak voordat we dat huis uitgingen,heb ik nog een scheiding tussen hen weten tegen te houden.
Zo kort mogelijk gehouden,deze story,kunt u er wat mee?

F. Leeuwarden

-------------------


Hoi F.
 
Ja dit is makkelijk verklaarbaar,je geboortehuis heeft een bewustzijn net zoals iedere ander huis heeft,Huizen Floreren net zoals mensen als we ze in ons hart sluiten.
Ze hebben een levende geest die moet worden onderhouden net zoals de geest v/d mensen zeg maar met eerbied en liefde doe je dat niet dan zal die geest verdwijnen en is het huis niet meer
HET huis of terwijl je Gids hoe men het zien wilt zoals het was toen die de eerbied en liefde nog wel kreeg.
je kunt met je huis communiceren,het kan je bondgenoot of je vijand zijn , je zorgt voor je huis en wil je vriend zijn.
Het weerspiegeld jou, je gevoelens en je intresses en door dat maakt het contact met jou,je huis groeit als jij groeit.
De eerbied wat je voor je huis voelt kan een oeroude,vernieuwde geest opwekken uit de diepte en kan je genezen tot in de kern van je ziel en hart.
Dus MaW ja het is goed mogenlijk dat je huis je gids is en je dus ook verlangens hebt om te te gaan naar je ouderlijk huis,zoals zovelen mensen hebben.
Waarom wilt men terug naar vroeger,je geboortehuis,omdat je vanaf kleins afaan van alles hebt meegemaakt wat je daarna in welk ander huis nooit meer mee zal maken,maar kom je ooit weer terug te wonen in je ouderlijk huis ( wat maar zeer zelden gebeurd) dan zal je het allemaal weer meemaken met de volgende generarie.
 
Ik hoop dat je zo een beetje voldoende info hebt ...
Liefs occultwoman

 

Hallo.
 
Graag wil ik even mijn verhaal kwijt. Het is ongeveer 10 jaar geleden, ik werd 7 dagen lang iedere dag aangetrokken om een wandeling in het bos te maken. Het was in September, de natuur leek iedere dag mooier te worden. Ik kwam er tot rust, in die periode zat ik in een heel diep dal. De 7de dag hing er wat nevel, de zon was ook aanwezig, zij het op de achtergrond. Opeens werd de natuur om mij heen pulserend, ik kan er geen andere naam aan geven, alles begon te vibreren, ik werd overmand door een onaards gevoel van liefde, dit gevoel over steeg alles! Het was zo groot, ik was gewoon bang dat ik het niet aankon, zou barsten. Het gevoel wat mij overmande had een boodschap, het voelde aan alsof ik weer thuis kwam, alles om mij heen omarmde mij. Dit gevoel zou ik iedereen willen gunnen! Er was zelfs een ree die op nog geen meter afstand mij aankeek!Achteraf lijkt het misschien wel op een bijna doodervaring, maar weet je, er heb er heel veel heimwee aan over gehouden, ik weet ook dat ik dankbaar moet zijn voor deze mooie ervaring. Ik kijk uit naar reactie's.
Liefs Janna
 
-------------------
 
Hallo Janna
 
Dat is een mooie ervaring lijkt mij Janna,als je van natuur houd tenminste.
Ik ben er niet zo voor weg gelegd,niet dat ik het niet mooi vind ofzo maar
ben niet zo'n bosmens,snap je?
Ik heb zoiets ook nog nooit gehoord of gelezen,dat iemand zoiets droomd over de
liefde voor de natuur MAAR mischien dat er mensen zijn die dit herkenbaar vinden?
Als dat zo is kunt je dat mailen naar onderstaand emailadres dan zorg ik ervoor dat het aankomt bij Janna.
Ik kan verder alleen dit nog op zeggen,hou het vast en denk er met liefde aan terug.
 
Mooie herinneringen.
Liefs occultwoman.

 

Ik kom zelf uit Nederland maar wij zijn 3 jaar geleden naar België verhuisd. Ons huis is super en mooi. In het begin had ik niet echt het idee dat er "meer" was in dit huis maar later, toen ik eigenlijk echt ging opletten wel. Boven hebben wij een parketvloer liggen. Zo'n vloer kraakt altijd wel, door warmte of kou, dat kan iedereen met zo'n vloer beamen, maar je kunt het verschil horen wanneer hij kraakt door warmte/kou of wanneer er echt iemand op loopt. Ik hoor echt altijd als er iemand boven is. Maar soms dan denk ik, he er is iemand boven, of iemand wakker (bijvoorbeeld om naar het toilet te gaan 's nachts) en dan is er helemaal niemand. Ook hebben wij boven zo'n lampje dat automatisch aangaat als het donker is en iemand voorbij komt (wel zo handig dat je midden in de nacht je nek niet breekt om naar het toilet te gaan lol). Dat lampje gaat vaak aan en dan is er niemand...en soms gaat hij gewoon niet aan, alsof de sensor geblokkeerd is. Nu kun je natuurlijk zeggen, ach ja dat lampje is gewoon niet helemaal goed meer...kan ook best zijn, maar toch.
 
Het zijn vaak ook kleine dingen waardoor ik denk, he? Hoe kan dat nou. Ik kan bijvoorbeeld 100% zeker zijn dat ik iets op een bepaalde plek heb neergelegd en dan vind ik het helemaal erg anders terug. Of mijn moeder heeft pas geleden nog gehad: ze zocht haar bril en die ligt altijd standaard op het bureau als ze beneden is en als ze naar boven gaat om te slapen dan leest ze altijd vantevoren nog even en dan gaat hij dus mee naar boven. Nu vond ze hem daar niet dus we gaan even zoeken. We staan met z'n 2en bij het bureau en ook ik zie dat hij er niet ligt, dus even boven kijken op het nachtkastje (ze heeft nodig met lezen) of op het tafeltje naast de bank....niets. Dus mijn moeder zei, nou dan laat maar. 10 Minuten later loopt ze naar de keuken, langs het bureau en ineens ligt de bril er....open en bloot! Nou en op de plek waar hij lag daar zou figuurlijk gesproken een blinde nog een speld kunnen vinden! Zo duidelijk.
En ik heb ook wel eens het idee gehad dat de deur opengaat. Ik zal het even uitleggen: als je bijvoorbeeld in een kamer bent, bij mij dus mijn slaapkamer, en je zet muziek op of je tv. Je geluid staat een beetje had en de deur is dicht. Zodra iemand de deur opendoet dan klinkt meteen het geluid anders, omdat het dan de kamer uitkan. Nou die verandering van geluid hoor ik wel eens terwijl mijn deur gewoon dicht is.
En soms ook het idee dat iemand naar me aan het staren is....dat vind ik dan wel weer een beetje creepy.
 
Ook heb ik een keer gehad, toen lag ik in bed en ik hoor mijn vader naar bed gaan. Hij gaat dan altijd naar de wc en dan sluit hij de voordeur af en laat hij de sleutels in het slot zitten (is gewoonte, doen wij allemaal altijd). En ik lig nog een tijdje wakker, gewoon zonder reden en ineens hoorde ik de sleutels aan de deur...heel kort maar alsof iemand er een keer met zijn hand (bijvoorbeeld) langsgaat. Maar er was niemand beneden, er is geen tocht in de gang en dat was de 1ste keer dat ik dat hoorde. Nou maakte ik mezelf eigenlijk wijs dat ik maar dacht dat ik wat hoorde. Dat was totdat we avondeten hadden de volgende avond. Ik had niets gezegd over wat ik hoorde en mijn moeder zei ineens, wie was er gister avond naar beneden gegaan...nou niemand dus zeiden we. Ja zei ze want ik hoorde de sleutels rinkelen (dat kan ook als je er voorbij loopt en een beetje een windvlaag achterlaat). Dus toen pas vertelde ik dat ik dat ook had gehoord.
 
Al deze dingen zijn natuurlijk wel raar maar nu komt eigenlijk nog het "beste".
We hebben ongeveer een jaar geleden een TomTom gekocht. We hebben dat ding dus al even en eigenlijk nooit echt problemen meegehad, want we gebruiken hem alleen maar als het echt nodig was. Nou begin vorige maand moesten mijn ouders ergens naartoe en ze wisten de weg niet dus gebruikten ze de TomTom. Als wij de TomTom gebruiken, is het alleen maar in de auto maar ook alleen dan laden wij hem op (in de aansteker plug). Hij is dus eigenlijk nooit echt helemaal vol. Als we klaar zijn dan gaat hij uit (dan zie je een groen schermpje met een tekeningetje), in een beschermhoesje en in de kast in de huiskamer (een open kast). Dus ongeveer een week nadat ze hem hebben gebruikt zitten we met z'n allen 's avonds tv kijken en ineens horen we een vrouwenstem zeggen: na 300 meter links afslaan! Wij kijken elkaar aan van huh? Maar ik had eigenlijk meteen door dat het de TomTom was. Dus ik loop naar de kast en pak het zakje met de TomTom, haal hem eruit en jawel hoor....hij stond aan op een straat waar mijn ouders doorheen zijn gereden! Wij hadden allemaal zoiets van wow...want al zouden ze hem niet goed hebben uitgezet, dan moet hij ten eerste staan op onze straat, want daar hadden ze hem pas "uitgezet" en de batterij ging al helemaal geen week mee.
Ik dus gewoon afgezet en weggelegd. Weer ongeveer een week later zitten mijn moerder en ik 's middags ook even tv te kijken en ineens horen we: bestemming bereikt! Weer de TomTom! En nu stond hij ineens wel op ons huisadres. En ik had hem de vorige keer zelf afgezet! Dus dat was inmiddels als de 2de keer. En je kunt alleen maar je bestemming bereiken als de TomTom in beweging is, en zeker aangezien hij de 1ste keer nog op een andere straat ergens stond.
Nu een paar dagen later moesten mijn ouders weer weg en hadden ze de TomTom weer nodig. Dus nu liet mijn vader (toen ze terug waren) zien van kijk, ik zet hem af! 3 dagen later zitten mijn vader en ik weer tv te kijken 's avonds en ineens weer: na zoveel meter sla rechts af en dan 1ste straat rechts (zoiets was het ieder geval, weet niet de precieze woorden). Maar dat was dus de 3de keer in 1 maand tijd! Nou dat vond ik zeker wel frapant....echt heel raar.
  
Nou ja ik dacht laat ik mijn verhaal ook maar eens doen en met andere delen. Ik heb de andere verhalen ook met veel plezier (als je dat zo kunt noemen) en interesse gelezen. Hopelijk vinden jullie mijn verhaal ook wel interessant.
 
Groetjes Nathalie

------------------

Hoi Nathalie.

Mooie ervaring en dank je dat je het met ons wou delen.
Aan je verhaal te lezen zou het heel goed een bekende van jullie
kunnen zijn want als je verhuist heb je een grote kans dat ze met
je mee verhuizen.
Probeer er anders een achter te komen hoe en wat , dat is best leuk om
zoiets te gaan bespeuren, niet dat je er altijd achter kunt komen maar
wel als het een bekend persoon is , probeer te communiceren als je dat wilt
en durft , zo niet en je hebt er geen last van (bang ofzo) dan laat gewoon
zoals het is , als het echt nodig is zoeken ze contact met jou en dan merk je
dat écht wel.

Succes..Liefs occultwoman.

                          

Heb jij ook zoiets of wat elders van het paranormale meegemaakt en wil dat op deze site plaatsen,email dan jou verhaal of meld ja aan op het forum,chat























































































































 

Ixquick Metasearch

   Back to top of page